ƏJDƏR OL – 50

Əjdər Ol mənə, kənardan təəccüblü görünəcək tərzdə, yaxın insandır. Xarakterimiz yerlə göy qədər fərqli; yəqin elə bizi birləşdirən də vəhdətdə olan bu dialektoloji əksliklərdir. Təsadüfi coğrafilik-zad yox, onu mənə “Alın yazıma düzəliş” (1991) kitabı doğma etmişdir. Şeirlərini oxuyub, sanki dostluğa gecikərəm deyə, tez-tələsik özüm onu tapdım. Davamı…

Günel Mövlud

Əvvəla mən bütün ədəbi mühiti “Alatoran” dərgisinin yeni sayının işıq üzü görməsi münasibətilə təbrik edirəm. Doğma dərgini vərəqləyəndən sonra usdufca bir ah çəkərək, bir şeyin fərqinə varıram - bu yüz altmış səhifəlik nəşrdə adamın gözünü sevindirən yeganə mətn “Böyükfırat lahmacun”unun reklam mətnidir. Amma nə yazıq ki, başqası, sadəcə olaraq, yoxdur.
Mən jurnaldakı əsərləri bir-bir saf-çürük etmək niyyətindən bilmərrə uzağam. Amma bu dərgidə ənənəvi olaraq gözdən qaçırmadığım yeganə mətn Azad Yaşarın tərcümələri olur. Azad bəy bu “tərcümə” sözünə həddən artıq həssaslıqla yanaşdığından tezcə də səhvimi düzəldirəm - Azad Yaşarın çeviriləri. Bəri başdan tərcüməçinin (bağışlayın, çevirmənin) qanını qaraltmayaq. Onsuz da çox döşəyəcəyik qabırğasına. Davamı…

Bir gözlük…

Kişi ovuclarının
İçi isti
Üstü soyuq
Eybi yox - al əllərimi ovuclarına
Bir az səndən danışım…
Bir də, bir də… yumma gözlərini Davamı…

Ölüm kimin üçün gəlir?

Mən Rüstəm Behrudini demək olar ki, oxumamışdım. Tələbə olanda onun “Salam, dar ağacı” kitabını almış bir az vərəqləyib dostuma bağışladım. Bu yaxınlarda “Azadlıq” qəzetində Rüstəm Behrudinin şeirlərini gördüm, şeirlər  haqda “Reytinq” qəzetində bir yazı da yazdım. Əlbəttə ki, Rüstəm Behrudini tərifləməmişdim. Amma keçdiyimiz aylarda  Rüstəm Behrudidən müsahibə aldım. Filosof-şair mənə öz kitabını da bağışladı. Bu kitabın da adı “Salam, dar ağacı” idi. Bu kitabı vərəqlədim, ciddi bir şey hesab eləmədiyim üçün ikisini birdən Vüqar Qurdqanlıya bağışladım. Davamı…

Akif ƏLİ,
filologiya elmləri namizədi, yazıçı-publisist

…“Əkinçi” qəzetindən gül ətri gəlir.
Bu bir həqiqətdir. Böyük maarifçi-demokrat Həsən bəy Zərdabinin Azərbaycana gətirdiyi jurnalistika peşəsi sahəsində müəyyən uğurlar qazanmış həssas bir həmkarımızın amma çox kobud bənzətməsinə rəğmən, “Əkinçi” qəzetindən “tövlə” iyi yox, əsil Mədəniyyət Gülüstanının xoş rayihəsi yayılır. Sadəcə bu qəzeti başdansovdu oxumayasan və oxuyanda 133 il (yüz otuz üç il !) arxaya baxıb o zamanın ab-havasını, məmləkətin halını, millətin vəziyyətini və dünyanın gərdişini təsəvvürünə gətirə biləsən. Davamı…

Üstünə konyak dağılmış məktub

Sən özündən qəhrəman düzəltdin…
mən səndən yaxşı bir oyuncaq…
sən mənim sevimli qəhrəmanım…
mən sənə həyatın özü boyda…
ya da həyat kimi bir şey…
mən sənə özündən bir qarış yaxın…
mən sənin ən gözəl oyuncağın…
kimi yəni… Davamı…

Qoca şərqin
pəncərəsi
açılmır sonsuz sabahlara…
döyünür yad küləklərin
qəm notlarıyla… Davamı…

Musiqili Komediya Teatrında «O olmasın, bu olsun» komediyasının premyerası oldu

Aliyə

Elə bir komediyamız varmı ki, Üzeyir Hacıbəyovun «O olmasın, bu olsun» komediyası kimi bu qədər məşhur olsun? Elə komediya qəhrəmanları arasında da Məşədi İbad qədər məşhur olanı yoxdur. Yüz ilin qoca kişisinin bu qədər sevimliliyidir ki, ona dəfələrlə baxmağa həvəsimiz var? Yoxsa evlənmək həvəsli bu qocanın aldadılmaq əhvalatı bizə bu qədər xoş gəlir? Ya əhvalatın bunca şərq koloritidir bizi hayıl-mayıl edən? Yazıq Məşədinin günahı nədir ki? Kişi evlənmək istəyir və heç kimə zor etmədən qızın atasından müsbət cavab alır. Sonra bu vələdüznalar bu hörmətli kişini aldadıb gülünc edirlər. Davamı…

Emin uşaqlıqdan ruhi xəstədir. Onu tanıyanlar ağıllı olmadığını deyirlər. Yəni Emin anadan dəli doğulub. Təxminən 30-33 yaşlarında olan Emin çox zaman qoca anasının yanında gəzər, nadir hallarda uşaqlarla futbol, hərdən isə gecələr qoca, işsiz kişilərə qoşulub domino, nərd oynayardı. Soruşa bilərsiniz ki, anasının yanında gəzən, balaca uşaqlarla futbol oynayan, qocalarla nərd “vuran” insan nə vaxtdan dəli olub? Əgər bunu dəli adlandırıramsa, bəs biz kimik? Davamı…

Onlar bəlkə bütün dünyanı sevə bilərdilər, ancaq onları heç kim başa düşmədi və onlar hamıya nifrət etməyi öyrəndilər
Divar yazısı

Sənin üzündə insan əzabının son həddini görürəm
“Nəsimi” filmindən

Gecə hamilədir. Hər kəs yataraq səhərin doğmasını gözləyir. Dünən olduğu kimi bu gün də onlar xoruzdan qabaq oyanıblar. Bəlkə də, heç yatmayıblar.
Mən onu və onun kimilərini lap uşaqlıqdan tanıyıram. Davamı…

Səid Muğanlı: “Güney Azərbaycanda da gənclərlə qocalar bir-birini sevmir, amma sizdəki kimi, bir-birlərinə nifrət etmirlər”

Güney Azərbaycanda nəşr olunan “Yaşmaq” dərgisinin baş redaktoru Səid Muğanlı ilə söhbət

- Səid bəy, öncə özünüzü Qüzey oxucularına tanıdardınız.
- Güney Azərbaycanın Muğan bölgəsində anadan olmuşam. Hazırda Tehranda yaşayır və çalışıram. İlahiyyat təhsili almışam. Hazırda “Yaşmaq” jurnalının baş yazarıyam. Bundan başqa, “Yaşmaq” kitab yayını evinin də müdiriyəm. Keçən illərdə isə Güneyin tanınmış yazarlarından Eyvaz Tahanın çıxarmış olduğu “Yarpaq” qəzetinin də baş redaktor müavini kimi çalışmışam. Davamı…

Şair Vaqif Bayatlı Odərlə müsahibə

- Yeni kitabınızla sözü Yerin köləliyindən azad etdiyinizi bildirirsiniz. Bu hansı köləlik və azadlıqdır belə?
- Mən sözləri kitabdan çıxartdım, onları kitabdan və Yer üzündən xilas elədim. Sözlər bu dünyanın bəzi həqiqətlərinə əsir düşmüşdü, onları Yerin mənasız həqiqətlərindən ilk dəfə mən xilas etdim. Yenicə işıq üzü görən “Yupyumru bir eşq ilə” kitabımın ilk səhifəsində mən boş yer qoymuşam və yazmışam ki, əslində bu yer boş deyil. Gündüz görünməyən ulduzlarla dolu göy üzü kimidir Davamı…

Mən sənin əsirindim

Sən çox şeyi bilmirsən.
Mən sənə
Tanrıya yaxın olduğum qədər
yaxın oldum.
Fərq etməz,
qadınlar
uzaqdan daha gözəl görünür. Davamı…

Bakı Slavyan Universitetinin Yaradıcılıq Fakultəsi təqdim edir

Bakı Slavyan Universitetində Yaradıcılıq Fakultəsi yarananda sevindik. Sevindik ki, istedadların formalaşması üçün daha sanballı bir sitem formalaşacaq. Gənclərin təcrübəli, savadlı peşəkarların arasında öz istedadlarını daha tez cilalaya biləcəkləri ilə bağlı bir ümid yarandı içimizdə. Davamı…

Bakı Slavyan Universitetinin Yaradıcılıq Fakultəsi

Həyat

Bütün acı xəbərlər gecə saatlarında gəlir,
məsələn, bir körpənin doğuluşu xəbəri.
Və nöqtə  qoyur kişiylə qadının ayrılmaq istəyinə-
həm də əgər bu, oğlan uşağıysa. Davamı…

Bakı Slavyan Universitetinin Yaradıcılıq Fakultəsi

***

Qaldır başını, qaldır.
Ömür elə budu-
bu şəhərdi, bu küçədi, bu yoldu
və bu yola paralel küçələrdə
daş hasarlı daş adamlardı. Davamı…

Bakı Slavyan Universitetinin Yaradıcılıq Fakultəsi

Qarabağı erməniyə uduzan sayaq
uduzdun məni.
adamlar didərgin düşəndə itirdiklərini,
sən məni uduzanda itirdin. Davamı…

Birinci hekayə

Qulağımız avtomat səsinə, gözümüz silahlı adamları görməyə alışmışdı. Buna baxmayaraq, raket zərbələrinə çox az adam hazır idi. Qardaşım darvazanın sağ küncündə, qaz durbasının üstündə oturmuşdu. Bacım musiqi məktəbinə fortepiano dərsinə getmişdi. Anam xəstəxanadaydı. Yatmırdı, işləyirdi. Atam iki il əvvəl araqdan zəhərlənib ölmüşdü. Ya cənnətdə idi, ya da cəhənnəmdə. İkisindən birində. Mən bazarın yaxınlığından keçirdim. Birdən raket atdılar. Davamı…

Sevgili oxucu! Zaman-zaman ekranda gördüyün, qəzetlərdən oxuduğun qalmaqallara fikir vermə: su bulanmasa, durulmaz

Vaqif İbrahimoğlu

Son dövrlərdə postsovet məkanında baş verən bir sıra hadisələrə fikir verəndə vahid “hadisə xətti”ni aşkarlamaq o qədər də naqolay məşqulat olmur. Necə deyərlər, “kor-kor, gör-gör”. Sözügedən hadisələrin görüntülərini nizamlayıb da sistemləşdirəndə vahid qanunauyğunluqları da aşkarlamaq asan olur. Bəzən deyirlər ki, mədəniyyət sahəsində gedən proseslərin alqoritmi dərkedilməzdir, çünki burada “istedadlı insan” amili çox güclüdür və bu amili proqnozlaşdırmaq mümkün deyil. Bununla razılaşmaq olar, amma və lakin… Davamı…

Qurban Yaquboğlu

Məmməd Nazimoğlunun öləcəyini o, Türkiyəyə getməzdən qabaq bəlkə də dostlarının hamısı bilirdi. Daha bundan sonra gizlətməyə heç ehtiyac yoxdu. Onun yaxın dostu, hər gün, günaşırı, həftədə, ayda bir dəfə çevrəsinə yığışan insanlar sırasında olmaya-olmaya bu xəbəri mənim qulağım almışdısa, deməli, bundan çoxları xəbərdarıdı. Üzr diləyirəm, bizdə qəribə bir “ölüm riyakarlığı” var. Guya bəzi səthi, səmimiyyətdən uzaq hərəkətlərimizlə ölüm ayağında olan və ya artıq dünyadan köçmüş insana hörmət eləyirik. Davamı…