FREDİ  MERKURİ  olmaq

Daş deyəndə ağlıma adamlar gəlir
səs deyəndə divarlar
yuxuda müzik çalıram
səhərə kimi
bir də qayıtmağı sevmirəm geriyə Davamı…

Elxan Zalın kitabı üçün son söz yerinə yazılmış bir yazı

Elxanın da formalaşdığı ötən əsrin 90-cı illərindən  bu yanakı çağdaş poeziyamızda Əlisəmid Kür şeirimizə gətirdiyi əsəbilik, Adil Mirseyid hüzn və melanxoliya, Kəramət mühacirət stixiyası, Əjdər Ol yüksək vətəndaşlıq plakatları, Həmid Herisçi metaforik vizuallıq, Murad Köhnəqala arxaik metafizika, Salam ironiya, Rasim Qaraca eksperimentalizm, Azad Yaşar konseptualizm, Qulu Ağsəs xəlqi modernizmi ilə yadda qalacaq. Əlbəttə, sadalanan keyfiyyətlər həmin yazarların yalnız bir keyfiyyətini ifadə edir, üstəgəl bu siyahını mövcud şairlərin sayı qədər böyütmək daha dolğun və ədalətli  görünə bilər. Amma mən elə əlamətləri sadaladım ki, onların hamısına Elxan Zalın şeirlərində rast gəlinir. Davamı…

Şərif Ağayarın AYB-yə qayıtmaq məsələsi son günlərin ən geniş müzakirə olunan mövzusu oldu. Mən də mövqeyimi aydın şəkildə ortaya qoydum. Başqaları da müxtəlif arqument və səbəblərə söykənərək, öz fikirlərini bildirdilər. Bu mövzunu özümçün bağlanmış hesab etsəm də, Şərifin bir şərhi məni yenidən və son dəfə bu məsələyə qayıtmağa vadar etdi.
Şərif yazıb: “Zahir, admin müəllim, əlimin altında adam olmusan, sənə dablyu hərfini mən göstərmişəm. Bu soğan iyi verən arvadları üstümə salma! Sənə qayıdaram, özu də pis.” Davamı…

Onu kompüteri satdı. Daha doğrusu, kompüterdən yaxşı baş çıxarmamağı. Demə, bütün şəxsi məlumatları silməyibmiş. O, gedəndən sonra hamı bildi ki, (admin ağzıyırtıqlıq eləmişdi) Əli pornosayt ölüsüymüş. Hamı dalınca tüpürdü onun. Davamı…

“O ancaq hamı satılandan, sındırılandan, onun kimi olandan sonra rahatlaşır”

Şair Vaqif Bayatlı Odərlə müsahibə

-Vaqif bəy, sizin üçün belə bir cəmiyyətdə, belə bir mühitdə yaşayaraq şair olmaq necə duyğudur?
-Bu suala şeirlərimdən birinin dörd bəndi daha dəqiq cavab verir:

Nədən burda xeyir də şər,
elə şər də bir təhərdi,
sinəmə dirənən güllə,
ya məni boğan qəhərdi? Davamı…

Çillə axşamı idi. Qoca Balıq dəryanın dibində nəvə-nəticələrini ətrafına toplayıb onlara nağıl danışırdı:
–Biri var idi, biri yox idi, bir Balaca Qara Balıq var idi. O anası ilə birlikdə kiçik bir arxda yaşayırdı. Arxın suyu dərəyə axırdı. Balaca Qara Balıqla anasının bir qara daşın dalında, yosunların arasında evləri var idi. Ana və bala səhərdən axşama qədər bir-birinin dalına düşüb üzür, hərdən başqa balıqlara qoşulub sürətlə balaca bir yerdə gəzişir və geri qayıdırdılar. Qara Balıq anasının bircəsi idi. Davamı…

Rəşad Məcid: “Seymur Baycan, Qan Turalı və Elnur Aslanbəylidən başqa, bütün istedadlı gəncləri Yazıçılar Birliyinə üzv qəbul edəcəyik”

Zahir Əzəmət: “Şərif Ağayar Azərbaycanın Türkmənistana çevrilməsinə səs vermiş oldu”

“Seymur Baycan, Qan Turalı və Elnur Aslanbəylidən başqa bütün istedadlı gəncləri Azərbaycan Yazıçılar Birliyinə üzv qəbul edəcəyik”. Bu sözləri Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin (AYB) gənclər üzrə katibi Rəşad Məcid bildirib. R. Məcid bir neçə il bundan əvvəl AYB-dən istefa verərək, Azad Yazarlar Ocağına (AYO) gedən yazar Şərif Ağayarın artıq geri qayıtdığını deyib. Onun sözlərinə görə, Ş. Ağayar yenidən AYB sıralarına qatılmaq istədiyini bildirən ərizə ilə qurumun rəhbərliyinə müraciət edib: “Biz də Şərif Ağayarın ərizəsinə baxıb qərara gəldik ki, onu yenidən Azərbaycan Yazıçılar Birliyinə üzv seçək”. Davamı…

“Çoxdandır ki, sənə yazıb hər şeyi demək istəyirəm. Sənə boşuna ümid verib özümü də, səni də aldadıram. Əslində təzədən başlayıb əvvəlki sözləri təkrar etməyin də mənası yoxdur. Özün də bilirsən ki, xətrini nə qədər istəyirəm. Amma sənə ərə gəlməyə bu bəs eləmir. Bu iş mərhəmətlə-filan olan şey deyil.
Dayın arvadı bizimkilərə bir-iki aya qayıdacağını deyib. Hamı səni gözləyir. Desəm məndən başqa, üzülüb-eləmə. Yəni ki, ümidlə qayıdıb yox eşidəcəyini düşündükcə, daha bir-iki ay da orda qalıb unutmağını istəyirəm.
Ötən bir-iki görüşün xəyalına uyub özünü bədbəxt eləmə. Unut məni. Unut getsin… Davamı…

yağma həvəsi

göy dağlardan köç gələndə,
burax məni yorğun şəhər,
arabamın yedəyində
yorğa günün tüstüsü var.

daş binalar kurqan kimi,
yolların sinəsi yağır,
supermarket vitrinindən
yal oynadan ayğır baxır. Davamı…

Qan Turalı

Qənimət Zahidlə həbs olunandan bir neçə gün əvvəl Azneft beydanındakı beton bayrağın altında rastlaşdıq. Qənimət bəyə mənə yenidən “Azadlıq”a yazmağı təklif etdi. Amma öz şərtini də dedi: “Nədən yazırsan yaz, amma Kamil Vəlidən yazma”. Qənimət Zahid az sonra həbsə atıldı. Kamil Vəlidən isə heç bir səs çıxmadı. Davamı…

(Qəşəm Nəcəfzadənin İranda cap olunmuş “Ölülər bizə gülür”kitabındakı şeirlər üzərinə)

Mən Qəşəm Nəcəfzadəni görməmişəm. Amma şeirləri ilə çoxdan tanışam.
Arada telefonda danşırıq. Ən maraqlısı odur ki, telefonda ön səsimizdən öncə (Qəşəm belə deyir)  uşaqlarımızın səsi eşidilir.  Bəli, bu, maraqlı faktdır. Təbrizdəki bir evlə Bakıda bir ev iç-içədir indi.
Qəşəm Muğan oğludur, yəni muğanlıdır. Bu torpağın böyük bir hissəsi Quzeydə, kiçik bir hissəsi Güneydədir. Onun mənə göndərdiyi şeirləri həm maraqla oxudum, həm də diqqətlə üzünü ərəb qrafikası ilə köçürdüm. Davamı…

Fantastik

nə qədər ki,
körpələr doğulacaq
Allah bu günün işini
sabaha qoyacaq…
mollaların, keşişlərin xəbər verdiyi
axirət günü gəlmək bilməyəcək Davamı…

Xoşbəxtlik nə dünəndir, nə də sabah. Xoşbəxtlik, bu gündür. (B.S.)

Qərbin maşınında gəzib, Qərbin mobil telefonuyla danışıb, Qərbin televizoruna baxıb, Qərbin radiosunu dinləyib (Qərb dəyəndə qeyri-müsəlman dünyası nəzərdə tutulur), Qərbin kompüterində mətn yığıb, əyləncəli vaxt keçirib, Qərbin təyyarəsinə minib dünyanı gəzərək, Şərqin çox böyük bir mədəniyyətə sahib olduğunu demək, Quranda bütün elmi kəşflərə işarə vurulduğunu iddia etmək həyasızlıqdır. Davamı…

your beauties

heç nə sadəcə
bir qadının saxta miqdarı
onu canlandırarmı, onu
gözdən düşməyimi də gözə almıram
bir qadının saxta miqdarı…
(həyatla iş anlaşmasımı) Davamı…

Orxan Fikrətoğlunun Vaxtı artıq mənim əlimdədi. Hər işdən bir az vaxt qınqırdıb Onun Vaxtına ayırıram. İllərdi ki, çoxumuz kimi onun da vaxtı yoxdu. Tanrının bizə ədəbiyyat üçün ayırdığı vaxtı o da güzəranla jurnalistikanın arasında böldü. Ama Orxan da dünyaya ədəbiyyat nəfəri kimi gəlib. Ədəbiyyat media deyil və onun bir gözəlliyi də elə bundadı – bu orduda kapitanlar, generallar olmur – bir nəfər olur yalnızca – özü həm Ali Baş Komandandı, həm də sıravi sıra nəfəri. Ədəbiyyat təklərin ordusudu. Yazar yalquzaq kimidi. Davamı…

Mən Əkrəm Əylisliyə rəğbətim olduğunu gizlətmirəm. Onun bir çox əsərlərini məmnuniyyətlə yenidən oxuyaram. Əkrəm müəllimin “Gilənar çiçəyinə dediklərim” əsərini oxumağı hamıya bir daha tövsiyə edirəm.
Açığı, Əkrəm Əylisli bizim ziyalı klişeləri ilə desək, qiymətini almış yazıçıdır. Xalq yazıçısı olub, Milli Məclisə deputat seçilib, əsərləri yüksək tirajlarla çap edilib və s. Kimsə deyə bilər ki, Əkrəm Əylisli istedadlıdır, ona görə də bütün bunlara onun haqqı çatırdı. Lakin bura Azərbaycandır. Davamı…

Bülvarda portretə dönür bu gün…
Sahildə adamlar üzür,
Gəzir dənizdə balıqlar.
Sahildə uçur
Özünü qağayılara bənzədən yarpaqlar. Davamı…

«Tələsmə Zaur, tələsmə…», arvad-uşaq baxır…

İTV-nin səyyar kameraları yorulub əldən düşəndə bu ailə kanalı (İroniya yersizdir. Son zamanlar idarəetmə pultumuz ANS-dənsə, ATV-dənsə, «Lider»dənsə, İTV-nin üzərində dayanır) milli kinofilmlərimizi nümayiş etdirir. Çox əcəb. Pis-yaxşı, azəri tamaşaçısı milli filmlərə laqeyd deyil və həmişə baxmaq istəyir. İTV-nin də hədəfi azəri tamaşaçısıdır. Bütün mənəvi-ictimai-mental dəyərləri ilə birgə. Amması isə odur ki, İTV milli filmlərimizi belə öz bildiyi kimi «redaktə» edir. Qayçılanan məqamlarsa «mentalitetimizə zidd» olan epizodlardır. Bura sevişmə və yataq səhnələri (onlarsa bizim kinomuzda barmaqla sayılacaq qədərdir), əks cinslərin təmas məqamları və söyüşlərdir. Davamı…

Sabir Əhmədli bizə bəlli son romanını “Ömür urası” (2000-2001) adlandırıb, son kitabını isə “Axirət sevdası” (Bakı, 2003). Üstəlik, “Ömür urası”nı ayağda xatırladıb: “Məsəl var: “Gedər bostan urası, qalar üzün qarası”. İnsan ömrünün sovulan çağına da “ura” söyləmək olar. Oxuculara çatdırılan bu romança yazıçı ömrünün son yetirməsi – “ura”dır. Bundan sonra nə yazsa, həmin ad altında gedəcək”. Bura bircə kəlmə əlavə etmək olar: elə yazmasa da… Davamı…

Prozada diriliyi ilə seçilən xətlərdən biri də “cənub diskursu”dur (şərtən bu cür adlandırdığım həmin xətti mən ardıcıl “Alatoran” jurnalında izləyə bilirəm); bu barədə bir Cənublu yazara dedikdə, “burda (yəni Şimalda) redaktədən sonra belə olur”, - dedi. Hərçənd mətnlərə baxdıqda cənublu həmkarımla razılaşmaq çətindir; “prozaik sirr” bizə tanış olmayan, xam həyat parçaları, insan mənzərələri ilə bahəm, həm də bunu bütövlüyü ilə, dolu çatdıra bilən dildə, məhz bu cür doğulan təhkiyə, təsvir, dil gerçəkliyindədir ki, hətta “redaktədən sonra” da (əgər varsa) pozulmur; proza həqiqətlərini ortaya qoya bilir. Davamı…