Ramiz Rövşən hesab edir ki, dünyada çoxdan yaşanmışları biz təzədən yaşamağa başlayırıq

İndiki gənc yazarların qruplaşması, tənqidi fikirləri ilə razılaşmayan köhnə nəsil onların bu mövqeyinə birmənalı yanaşmağa çalışırlar. Ramiz Rövşən təklif edir ki, onlar böyük əsərlər ortaya çıxarmağa çalışsınlar. Onun fikrincə, hər şeyi yazı həll edir. Əgər bu yoxdursa, boş-boşuna danışmamaq lazımdır. Yazıçı eyni zamanda düşünür ki, bu fikirləri bilməyə-bilməyə deyənlər də var.“Çox-çox illər əvvəl qaranlıqda quşlar kimi bir-birimizi səsindən tanıyıb dostlaşdığımız insanlar var. İndi o dostların sayı çox azalıb. Anar mənim barmaqla sayılan o əziz dostlarımdan biridir. Amma bu gün hədəfdə təkcə Anar deyil. Hədəfdə Azərbaycan mədəniyyətinin, mənəviyyatının sütunu olan insanlardır. Yazdığı bir qəpiyə dəyməyən, əlli il ədəbiyyatı zibilləyənlərin heç biri yox, Bəxtiyar Vahabzadə və Anar kimi insanlar hədəfdədir”, - deyən Ramiz Rövşən eyni zamanda qeyd edir ki, bunu birmənalı olaraq bütün cavanların adına yazmaq düzgün olmaz.
“Qoy əsər yazıb ortaya qoysunlar, hər şeyi yazı həll eləyir. Ortada yazı yoxdursa, hər cür giley-güzar boş taftalogiyadır. Bu gün cəmiyyətdə mənəvi çürümə gedir. Dünyada çoxdan yaşanıb qurtarmış şeyləri biz təzədən yaşamağa başlayırıq. Çoxdan bitmiş davalar bizdə məhəlli formada üzə çıxır. Anarı Azərbaycan ədəbiyyatının bütöv bir dövrünün rəmzi saymaq olar. İstedadlı şairlər, yazıçılar az deyil, amma elə tək-tük insan da var ki, bütöv bir dövrün rəmzidir.
60-70-ci illər deyəndə və hətta vizual mənada o dövrü təsəvvür eləyəndə, gözümüzün qarşısına ilk növbədə Anar, Bəxtiyar Vahabzadə gəlir. Qərbdə bir Edip, Şərqdə isə Rüstəm Zal kompleksi var. Birincisi oğulların atalara, ikincisi ataların oğullara hücumunda özünü göstərir. Cavid kimi şairlər Lenindən poema da yazsaydılar, fərqi yox idi. Sovet rejiminə bu adamların yaddaşı sərf eləmirdi. Çünki bu yaddaş üstündə o manqurt dövləti qurmaq mümkün deyildi.
Biz ədəbiyyata gələndə 60-cı illər idi. Həmin dövrdə bizə qarşı Rüstəm Zal kompleksi işə düşdü. Yaşlı nəsil bizə qarşı çox qəddar idi. Ədəbiyyata o vaxtkı hücumlarla indiki hücumların fərqi o qədər də çox deyil, yanaşma eynidir. Yadımdadır, o vaxt mənim ilk kitabım çıxanda Vaqif Səmədoğlu sevindi ki, indi məndən əl çəkib səndən yapışacaqlar. Məndən yapışdılar, amma Vaqifdən də əl çəkmədilər. Biz belə bir dövr yaşadıq. İndi yenə də Edip kompleksi başlayıb.
Mən cavanlara ədəbiyyatın mahiyyətini öyrənməyi məsləhət görərdim. Qoy onlar otuz il, qırx il eyni adamların həmişə maraq dairəsində olmasının sirrini araşdırsınlar. Əsl şairlə mübarizə aparmaq gülməlidir. Çünki əsl şairin vaxtı çoxdur. Bu vaxt yüz illərlə ölçülür. Onunla mübarizə aparmağa heç kəsin ömrü çatmaz. Ədəbiyyatda da, siyasətdə də”, - deyə yazıçı qeyd etdi.
Ayna

Yazıya səs verin

• (Hələ səs verilməyib)
  
   Loading ...