Cavidan, STRİPTİZ
Yazar: Admin | Bölmə: Ədəbiyyat | Tarix: 25 Aralık, 2007
Mən
bayağı mahnılara
soyunmaq istəmirəm
mənimçin
bir
Füzuli kantatası səsləndirin… işıqlar sönsün,
bax, belə…
indisə
projektoru salın işə
bircə mən görünüm
sarılım
səhnədəki dəmir ağaca
öncə dəmirağaclarını soyunum
sonra bütün Lənkəranı
yağışdan islanmış plaş kimi…
nənəmin
o dünyadan da
mənə zillənən nəzərlərini
atım üstümdən
Gəncə kələğayısı tək…
sonra anamın laylalarını soyunum,
sonra nağıllarını
çoxdandı
saçlarıma hörülmüşdü onlar
anamın
ər öpüşü görməyən
kəndçi barmaqlarıyla…
Ah…
saçlarıma ilişdi
bu laylalar, nağıllar.
qoparmaq çətin oldu…
amma
siz narahat olmayın
hər şey
hələ indi başlayır…
Məni candan usandırdı
atamın eqoist hökmranlığı
allahlıq iddiası,
soyunum, atım
əynimə dar olan
sintetik jaket kimi,
bir az
dərindən nəfəs ala bilim…
Fələklər yandı ahimdən…
ilk sevgimin
məktəb partalarına yazılmış
sirli hərflərini soyunum,
deyə bilmədiyim,
eşidə bilmədiyim
“sevirəm” sözünü soyunum
ipək yaz donum kimi…
Üstündəki bənövşələr
hələ də solmaq bilmir,
yaman üzübərkdilər…
çıxarım
nişan üzüklərimi barmaqlarımdan,
necə çoxdular,
ayaq barmaqlarım da
azlıq elədi bunlara,
boynuma da taxılıb
it xaltası tək,
gətirin baltayla qırın!
Aparın atın onları
Araza, Kürə,
nə bilim, Nil çayına…
Amma…durun bir az…
onlardakı nifrətdən,
ağrıdan, göz yaşlarından
Axar sular bulanmazmı?..
Soyunum
üfüq boyu düzülən
arzularıma gedən addımlarımı
cındır ayaqqabılar tək,
tullayım,
itaparan olsun,
çıxarım
sevmədiyim evlərə
gəlin getməklərimi
ilmələri qaçmış
qara kapron corablar tək,
ayaqlarım sayalı olsun…
Həbibim, fəsli-güldür bu…
Çox seksi görünürəm, deyilmi?
Nə oldu?
Niyə ah çəkirsiz?
Can köynəyimə heyfiniz gəlir?
Onu çıxarıb atmayım?
Atmıram…
bu köynəyi
onu ən çox sevənə
əmanət saxlayacam
birgə almışdıq onu
Tanrının uşaq talkuçkasından…
nə isə…
qoy gözlərimi qurudum…
harda qalmışdıq?
Sevgilərimdə…
Ümidlərimdə…
Onların da
kürəyimə sancılan
qarmaqlarını dartıb açım
gipür büstqalter kimi
atım üstünüzə…
didin bir-birinizi
bir tikəsini əldə etməkçin…
Mənə tən eyləyən qafil
cahil və görməmişlər!
gözünüzü dikmisiz
əynimdəki son dünya malına
gözləyirsiz
ehtiraslarımı,
dişi ruhumu da
atım sizinçin,
didim-didim eləyəsiz?!.
Götürün…
təki gözününz doysun…
mənisə rahat buraxın
artıq
nə soyunmağa bir şeyim qaldı,
nə sizə bağışlamağa…
bircə vücudum – onu Yerçin soyunacam…
bir də ruhum – onu Göyə aparacam…
Ağlamayın
qoyun sizə bir də baxım,
qoyun sizi bir də sevim,
axı hələ
Şəbi-hicran yanar canım,
axı hələ
Tökər qan çeşmi-giryanım…
Nə oldu?
Hara gəlirsiz?
Rəqs etməyə?
Soyunmağa?
Ay dəlilər…
elə bilirsiz, sizdə də alınacaq…?
Yazını dostuna göndər
| 
Yazını Çap et
| 1.239 oxunma | 17 Şərh var
(3 səs, hardasa: 3,67 ilə 5 arası)
Loading ...
Loading ...
Yüklənir...
Şahanə!
Təbrik eliyirəm Cavidan xanım!!! Gözəl şeirdi…
Neche not var,
do re mi fa sol lya si
o qizin da eyninde
o qeder geyim…
eteyi fa
sinesi sol
corablari la
shapqasi si…
sevir onlari,
oz bedeni kimi…
yavash-yavash geyinir,
seherler oz evinde,
evvel do, sonra sira ile
re
mi
fa
sol
lya
sonda da shapqasi, si…
achan bir chichek kimi,
chixir qapidan…
di gel, geceler sehnede,
musiqi bashlayan kimi
her shey suretlenir,
achilir-yumulur burun delikleri…
O qeder de uzaqda olmayan
bir pianonun mushaiyeti ile
mudhish bir hirsle
atir ustundekileri,
alin, size si,
bu da lya
sol
fa
mi
re
dooo..! (CS)
Rya, sakit bir sheyler yazacaq qeder rahat olmani isteyirem… Ugurlar!
Deyirem ki, sheir foto shekillerle olsaydı lap maraglı ve canli olardı, elemi cenablar?
pis deyil. maraqli ve gozlenilmez tesiri bagishlayan tesevvur oyunu mene hemishe xosh gelib.
bir de bunun ichine Fuzulini, caghdash dovrun mubahiseli striptiniz, shexsi umid ve arzulari, cemiyyetin problemlerini qarishdiranda yaxshi bir kokteyl alinir.
Cavidan xanim, daha marali yazilarinizi gozleyirik!
can koyneyi sohbeti xoshuma geldi.qalani fikir vermemek lazim olan bosh-bosh sheylerdi.madonnanin kulotunu parcalamaq ucun uzanan milyonlarla kishi eli kimi yani
Cavidan mubaligesiz terifsiz terifsiz sadece onu demek isteyirem ki senin sherin menim hisslerimle oynaya bilecek qeder gozel idi. Minnetdaram.
Eziz dostlar, kultazin oxucu tutumu hamimiza melum.Adam inana bilmir ki,bu yazini oten gunlerde özü də təzə vaxtı gunde uzaqi 20-30 adam oxuduqu halda, mehz bu gun, dekabrin 29-u seher saat 9.00-dan. axsam 9.00-a kimi bu seiri 420 adam/ mehz bu gun/ nece oxuya biler? Riya, bu saxta sitatistika kimə lazım? Sadəcə teselli üçünmü, Riya?
Cavidan, bawqalarinin atdigi addimlara teqlidi ve ozunu bawqalarina benzetmelerini de soyunsa SUPER olar. Sen ki bele istedadlisan, niye oz weirinin “priyomlarini” kewf etmirsen?
P.S. Yene de “hordum sacimin ucunu”….:))) Şeirin linki http://kultaz.com/2007/09/11/sevinc-cilgin-seir/#more-641
Heç olmasa Zahirdən soruş gör ona bu şeiri nə vaxt vermişəm ilk dəfə – düz bir ildən çox bundan əvvəl!!!Bəlkə sən onda görüb özünə əxz eləmisən?
Sənin yazdıqlarını onlardan nəsə öyrənib götürəcək dərəcədə ciddi bir şey hesab eləmirəm mən…
Sevinc xanım, Yuxarıdakı ilə verdiyin keçiddəki şeiri müqayisə etməyə insafın necə əl verdi -)
“Priyom” haa, oynun olsun…
Yeri gəlmişkən, Qafqaz İstehsalat Birliyinin məmulatları ilə bağlı bir müşahidəm var: Bunlar əllamənin zır cahilindən olurlar, vəssəlam…
Sevincin yerli -yersiz bir meqsedi var, guya bu böyük istedad sahibidi, hamı bundan oğurlayir.Adı kicik herfle yazılanlar adı böyük həriflə yazılanlara həmişə daş atıb.
Ne yaxsi ki, menasiz insanlara ayiracaq fazla zamanim yok…
Zaten haminiza gule gule… Men edebiyyata gelmeden once gedirem. Mutluluklar haminiza)))) Bundan sonra da burda yazilacaq yazilari oxumayacagimi xususi qeyd edirem ki, zehmet cekib bu serhe de serh yazmayasiz. Byeeee))))
Men her iki sheiri diqqetle oxudum- mence Sevinc haqlidir. Sheirleri muqayise edende gorursen ki movzu, ritm ve uslub eyniliyi goz deshir. Hetta diger metnlerden (birinde mahnilar- digerinde fuzlinin qezeli) eyni terzde behrelenmek de adama gel-gel deyir. Gelin muqayise edek:
Sevinc yazir:
İnsanları çox uzaqda tutmalı,
təzə tanışlıqlardan uzaq durmalı
köhnə xatirələrimi uzağa tullamalıyam.
Cavidan yazir:
öncə dəmirağaclarını soyunum
sonra bütün Lənkəranı
yağışdan islanmış plaş kimi…
nənəmin
o dünyadan da
mənə zillənən nəzərlərini
atım üstümdən
Bu misralar meger eyni deyilmi? Sadece Sevinc yazir ki tullamaliyam, Cavidan deyir ki atmaliyam.
Sevincin sheirinin adi – “Hormusdum sacimin ucunu” misrasi ise Cavidanda bu shekilde uze chixir:
sonra anamın laylalarını soyunum,
sonra nağıllarını
çoxdandı
saçlarıma hörülmüşdü onlar
Yuxarida deiyim kimi, diger metnlerden behrelenme dekonstruksiya etmek isteyi de oxsar ve eyni yanasma terzleriyle edilib:
Sevinc yazir:
Bilirəm,
mən ki belə deyildim
yəqin
məni bir öyrədən var
sizin şəhərə nifrətim var.
Cavidan yazir:
Fələklər yandı ahimdən…
ilk sevgimin
məktəb partalarına yazılmış
sirli hərflərini soyunum…
ve s… Bura yanasma terzi ve uslub eynidir. Sadece biri meshur mahni metnini dagitmaga, biri ise Fuzulinin qezelini sokmeye calisir.
Diger misallara nezer yetirek:
Sevinc:
Allaha üsyanım
Atama üsyandan başladı
Cavidan:
Məni candan usandırdı
atamın eqoist hökmranlığı
allahlıq iddiası.
Misallarin sayini artirmaga hacet yoxdur. Her shey goz qabagindadir. Ustelik her iki sheirin sujeti de az qala eynidir. Birinde sheirin qehremani her sheyi uzerinden atmaga, tullamaga, o birinde ise soyunmaga calisir. Butun bunlari niye deyirem? Gorduk ki iki xanim yazarimiz aralarinda muzakire qura bilmediler. Sacyoldu azarkeshleri ise hemishe var. Sevinc xanim deyir ki bu teqlid ve ya tesirdir. Onu da esas getirir ki onun sheiri daha evvel derc olunub Kultaz da ve link de verir burada. Amma belke de bu tamam basqa bir meseleden ireli gelib- her ikisi axtarish merhelesinde oldugundan hazirda azerbaycan sheirinde bash veren proseslerin umumi axinina qosulublar. Yanasma terzi ve uslub her iki sheirde oxshar olsa da, yeni deyil- diger metnleri dekonstruksiya cehdleri. Bele sheirler gunun diger yazarlarinda ne qeder desen var. Amma iki sheirin hedsiz oxsarligi danilmaz heddedir. Eslinde postmodernizmde plagiatliq anlayishi qebul olunmur da. Yadima Gundelik Azerbaycanda Nermin-Salam qarshidurmasi dusdu. Odur ki vaxtinizi bu kimi qarsidurmalara deyil, ciddi muzakirelere, bir-birinize saygi qoyaraq xercleyin- eger edebiyyatda ciddi iddialariniz varsa. Sevinc xanimin esebleserek edebiyyatdan gedirem kimi idialari ise ele esebden de dogub, saniram ki kecib gedecek.
Paxmel-paxmel komp arxasına keçməyin, Sevinc xanım…
Əziz “Kultaz” oxucuları!!! Burada kimin nə yazmasından asılı olmayaraq gəlin etiraf eliyək ki, bu şeir indiyə qədər burada çap olunmuş yazıların ən yaxşılarından biridir… Elə bəzilərini də əslində qıcıqlandıran budur… Çünki bu cür “soyunmağa” hələ heç kimin cəsarəti çatmayıb… bu xanıma daş atanlar uzağı ya Rəqsanə, ya da nə bilim kim kimi soyuna bilərlər…