Həmid Herisçi
marakaqol@rambler.ru
  
   
   Yox…yox, mən
   ağlamırdım,
   köhnə arzularımın arxasınca
    su atırdım,
    su atırdım…
   Xatirələrimdə pioner otağımıza qayıdıb
   həm nəbzimi, həm ordakı tozlu təbilimizi
   eyni ahənglə
    taqqıldadırdım…   
   Əvvəlcə
   şəhərə yağmış ağ-appaq qarın,
   sonra Bakıdakı ən kirli divarın
   üzərində gəzişən kölgəmlə
   hər tin-bucaqda
    rastlaşırdım…
   Tanımadığımdan
   güllələnmiş komissara,
   atamın mənə yapdığı qar adamına,
   xatirəmdəki bütün köhnə insanlara
    oxşadırdım
   onu…
   həyatın sonuydu bu,
    sonu..
  
   İstəyirdim bu kölgənin boynuna sarıyam
   öz köhnə pioner qalstukumu!
  
   Ağacların tərbiyəsini pozan küləyin
   qarşısında
   donurdum…
  
   Yox, mən öz heykəlimi yonurdum,
   fransız heykəltaraşı Roden kimi,
   lap axırda rəssam Qoqen kimi
   öz Taiti adamı,
   atamı, anamı
    axtarırdım…
  
   Qarşımı kəsən çin divarlarının qalınlığını
   bax bu donuq
    barmaqlarımla ölçürdüm.
   “Tekila” arağının qoxusuyla deyirəm:
    bədənimlə ölürdüm,
   kəfənimlə çürüyürdüm…
   Görürdüm
   göydəki tənha ulduzla birgə
  
   bir vaxt övladlarımıza verdiyimiz adları necə
   yeni araq növlərinə verirlər indi…
   ancaq həmin araqlar bizi həmişə
    gəyirdirdi,
    diksindirirdi…
   dayanıb baxırdıq
   qəhbələrin bir-birinə
   dodaq boyası ötürməklərinə…
  
   qəfildən geri döndüm,
   gözlərimi böyütdüm,
   “Sekond hənd” - ikinci əl,
   ikinci həyat!
    dükanını gördüm
   qarşı səkidə…
  
   * * *
   Ədabaz bir amerikalının
   xəz yaxalı gödəkçəsini
    aldım ordan…
   Qoxuladım, iy gəlmirdi
    qoltuğundan…
   Sevindim öz ikinci həyatımdan…
   həmin gödəkçənin cibləri sallaq idi…
   mən razı,
   Allah da razı qalsın amerikalılardan!
  
   bilirəm, gödəkçəmin ilk sahibi
   korluq çəkməyib
    var-dövlət sarıdan…
  
   Mənə isə bu lap Allahdanıydı,
   lap Allahdan…
   hə, bir də qoxuladım, iy gəlmirdi
   gödəkçəmin qoltuğundan…
  
   * * *
   Həmin gün Azadlıq meydanında
   Yeni 2008-ci ili qarşılayan
   100 minlik kütlə üzərinə
   100 min dollarlıq süni qar yağdırdılar…
  
   Hərəyə bir dollarlıq qar payı…
  
   Mənim gödəkçəm də ordan aldı
    öz halal payını!!!
   Başladı öz ikinci həyatını…
   Demokratik təyinatını…
  
   Ertəsi gün, başımıza kül!
   şəhərə həqiqi
    qar yağdı…
   Sinoptiklər həyəcanlandı:
    Həyata qayıtdı
    1935-ci ilin qarı…
  
   Amerika Mərkəzi Kəşfiyyat idarəsinin
    bütün məlumatları,
   Ağ Evin bütün hesabatları
   bu haqdaydı, bu haqdaydı
   həmin gün…
   qar yağdırmaq dərmanı sınanırmış
   həmin gün, başımıza kül
   100 minlik insan kütləsi
   üzərində…
  
   Mənim gödəkçəm də
   kəfən kimi
   tam uyğun idi
    cılız bədənimə…
  
   Xoş gəldiz yeni il şənliklərinə!
 

Yazıya səs verin

• (Hələ səs verilməyib)
  
   Loading ...