Anam

Anamı sorsanız,
Köylü bir qadınmış derlər
məktəbə getməmiş heç zaman
Ürəyi vəbalı anam.
Adının cizgisini çəkirkən
Nöqtəsini unudardı qaliba
Dodağı qaçardı – bir gülümsəyə
Damğası söyüd budağı tək
Başı zavallı anam.
Min doqquzyüzunudulmuşuncu il…

Anamı sorsanız
14 yaşı varkən
Boylu bir qadınmış derlər
Gövdəsi dum-duru
Arxasından günəşi görərsən
Bənizində dişlərsən almanı
Sonra da,
gözlərindən ulduzları dərərsən…
Dodağından alov
Döşlərindən ay ışığı fışqırar
Böyləsinə duyurdum
Hər səhər əllərimi saçlarında yuyurdum

Anamı sorsanız,
Bir azca dəli,
Bir azca dolu qadınmış derlər.
Hələ də qoxusu burnumda
ətəyi reyhan,
əlləri xəmir qoxuyan anam…

şıltaq bir uşaqdım
“ Bu yetim tanrının bəlasıdır” derdi anam
Gündüzü oturmaq
Gecəni uyumaq bilməzdim
Hər gecə boylanıb pəncərədən dışarı baxardı,
“ Vay mənə!
Baxınız o qara devə,
Torbası çiynində,
Qabası əynində,
Necə də qanlı gözlərini dikmiş evə!”
Hələ də qulağımdadır…

Sonra böyüdüm
Ağzımda süd
əllərimdə qan qoxusu
hər zaman öldürəcəyimi düşünərdim…
bir gecə üstünə vardım
vay mənə!
birinci cinayət doğuldu əllərimdə,
hələ də xatirimdədir yalvarışları,
hələ də gözümdən itməz son baxışları
dodağı göm-göy
bənizi sap-sarı
xırxırası oğuldu əllərimdə
altıma sərildi leş kimi
sonra da zavalli bir bir quş kimi
titrəyib boğuldu əllərimdə
büsbütün susdu
qurumuş bir ağac da olmadı
sındığına şaqqıldasın
vay mənə!
birinci cinayət doğuldu əllərimdə…

məzarından alov püskürürdü,
əllərimi ciblərimdə gizlədim
hamının baxışlarını izlədim
və sonra,
ürəyim durmadan vururdu
hava betondan ağır
yağış yağmadan,
yel əsmədən dururdu.
Ağzımda süd
əllərimdə qan qoxusu
içimdə vicdan
dışımda polis qorxusu…

sonra böyüdüm
sözümü ürəyimə uddum
və hər şeyi unutdum

anamı sorsanız
14 yaşı varkən
Ölü bir qadınmış derlər…

Mustafa

Hər addım qarşıma çıxdıqda ölüm,
Süzülüb barmaqlarımdan damlar göz yaşım
Və qan gölündə çimərəm hər gün
ürəyim titrəyər əllərimdə
Titrəyər də, gülüm!

Düşün məni bu halımda
Düşün bir az da olsa

Otağımda namaz qılar qəsdən
Əri ölmüş Ayişə bibim
Bəzənər, qırcanar və nazlanar Tanrının önündə
qeyrətim coşar!
Gözlərimin içi tərlər hırsımdan, yanaram
Və dizə çökər
dizə çökər Tanrının önündə fahişə bibim, qısqanaram
Hələ də sümüyü tirtrər məzarda anamın
35 il öncəni xatırlar ap-aydın
Utanar qız körpəsindən,
Qoynunda gizlədər, bir bax!
Və hırıldar bibim
Və guruldar bibim- oğlan doğmuş-
Guruldar buludlar kimi şax-şax!

Yaxalar ölüm məni,
düşün məni bu halımda
düşün bir azda olsa…

yaxalar ölüm məni
Yaxalar məni ölüm
Və əjdahadır,
Qan gölündə çimdirər məni hər gün
Didib də udar
Qurtar məni, gəl də məni qurtar
Qulun olaram, gülüm!

Evdən qaçdım bir səhər
15 yaşım varkən də qaçdım
Daş divar hörərdik Mustafa və mən
Qarın əkməyinə, qarın yeməyinə işlərdik
Barmaqlarımız göyərdi Duzalın sazağında, yorulurduq
Və qovruldu ətimiz Qulanın istisində, bişərdik
Cəfa çəkdik, cəfa!
O axşam darıxırdı Mustafa
Dışarı çıxdı,
hüzündən gözləri dolmuşdu
qayıtmadı bir daha
Və sonra vay hayını dinlədik Culfada
ölmüşdü- Arazda boğulmuşdu gözü yaşlı Mustafa
Bə hara getdi,
Hara getdi 13 yaşlı Mustafa?

Və zindanı xatırlaram
Əlim-gözüm bağlı
Və beş qarış quru yer
üstümə bağırar müfəttiş
başım gicələr
və beynimi dələr sorğular birər-birər
Bir selloldaydıq İsmayıl və mən
qarısı ac və uşağı çılpaq gəzər məhəlləni
çörək oğurluğunda tutulmuş
Və həmən basıldı İsmayıl
Ax, nə günlər gördük!
Can verdik, qan qusduq, ömür sürdük
Və sonra elanını gördüm duvarlara vurulmuş:
Boğarçığından asıldı İsmayıl!
Aaaax, nə hüzünlər gördük
Atılmış yavrusun gördüm,
Divarlar bucağında
Satılmış qarısın gördüm
Kişilər qucağında!

Hər addım qarşıma çıxdıqda ölüm,
Süzülüb barmaqlarımdan damlar göz yaşım
Və qan gölündə çimərəm hər gün
Ürəyim titrəyyər əllərimdə
Titrəyər də, gülüm!
Düşün məni bu halımda
Düşün bir az da olsa…