QƏRİBLİK
(şeir-esse)

vağzallarda limanlarda …
əllərində
ağır-ağır çantalar çamadanlar …
əllərində
dünyanın ən ağır yükünü- ayrılıqları
gözlərində qəribliyi daşıyanlar
qürbətdə yaşayanlar.
əllərində ayrılıqları
gözlərində qəribliyi yaşadarlar
qürbətdə yaşayanlar.

limanlarda vağzallarda …
ayrılıqları
əl edərkən əllərindən
qəribliyi
dolmuş gözlərindən oxumuşam
qəribdoğmalarımın
doğma qəriblərimin.

yurddaşlarım yurddaşlarım
vətəni qürbətdən betər
gəzməyə qərib ölkəni
ölməyə vətəni seçər.

yığıb pal-paltarını
qapıya sarı sürüyürdü çamadanını
gözəri yaşlı Şəhərli Qadın
geyinib pencəyini
götürüb başını gedirdi Şəhərli kişi
fərqinə varmadan
çırpıb arxasınca yaşadığı mənzilin qapısını.

öz doğma şəhərində
qəribliyi gözlərində yaşadırdılar …

qadınlığı qayğılarına qurban verib
ev-ev gəzib
şüşə balonlarda süd qatıq satar Səyyarə
evə dönərkən
xəstə ərinə araq almağı da unutmaz
«azarı var içməsə ölər» - deyir.

hər gün küçədə
əlində göyərti dolu zənbilləri
avazla çağırar
saralmış pencəyi dizindən aşağı
gödəkboy Qürbət.

kənddən şəhərə köçüblər
ayrılıqları əllərində…

aldadıb
şəhərdəki mənzilini alıblar əlindən
qadını da xəyanət edib ona
indi doğma kəndində
havalı-havalı gəzir zavallı Qərib
qəribliyi gözlərində…
hər səhər çıxıb çadırdan
qərib-qərib boylanar göy üzünə köçəri
Güllələnmiş yaralanmış…   yurd həsrəti
gözlərində…

ayrılıqları əllərində
qəribliyi gözlərində daşıyarlar
qürbətdə yaşayanlar.

doğmalarım doğmalarım
bir nisgil var ürəyimdə
silinməyən
o nisgilin adı nə
oxumaq istəsəniz
baxın gözlərimə
ürəyim gözlərimdə…

avqust 2007

GÜNAHKAR
(şeir-esse)

1.
sərin meh əsir
oturub daşın üstündə
seyr edirəm sakitcə

özünü dağdan atır
şəlalə
hər dəfə boşa çıxır
intihar cəhdi

dağlar daşlar qıvrıla-qıvrıla
əzilə-əzilə qoruyur onu
torpaq ovula-ovula

intihar cəhdindən sonra
sağ qalıb sevinən adamın taleyinə
oxşayar taleyi
tələsik yaşayar -
sürətlə axar nazilər azalar
və yox olar hardasa
və hardasa yaşayar yenə

sevinirəm bütün gözəlliklərə…

2.

bəlkə bir az
ağrılarımdan acılarımdan
tale oxşarlığımızdan danışım sizə
torpaq bacım
daş qardaşım.

sığala vərdiş çiyinlər
tabutlara da alışdı fəqət
kəpənək ölümünə duruxan adam
ən acı xəbərlərə hazır kimi
yaşayar artıq.

bu yaxınlarda
bir doğma adamın da
ümidsiz xəstəliyi barədə eşidəndə
susub kövrəldim bir söz demədim
o gündən yenə də
günahkar kimi yaşayıram sanki
içimdən ovula-ovula…

3.

hərdən
maraqla baxıram kriminal filmlərə
cinayət aləmi ilə bağlı yazıları
maraqla oxuyuram.

adətimdi
həmişə özümü
bütün pisliklərdə bir az günahkar
bütün qətllərdə bir az qatil
bütün cinayətlərdə bir az cani kimi
görürəm…

4.

zaman bu dağlarda sanki yubanar
vaxtı bu daşlara bükün qalacaq
döyülən əzilən ovulan torpaq
sənin dağlar boyda yükün qalacaq.

5.

sərin meh əsir
oturub tamaşa eləyirəm
hər dəfə  bosa çıxan
intihar cəhdinə.

bir az günahkar
bir az qatil
bir az cani olsam da
sevinirəm bütün gözəlliklərə.

iyul 2007

***

qarşımda
qapqara masa-üstü bomboş
və
kətilsiz -
gəlin adını sükut qoyaq
ölümə də bənzər amma…

bir para şeylər var ki
adını bilərik yalnız
bir para şeylər də var ki
yalnız özünü
bir para şeylərin də nə adını bilərik,
nə də özünü.

indi
adımıza nə deyək qardaşlar ?
sən xoşbəxtsən
sən bədbəxt
sən nə xoşbəxtsən nə bədbəxt.
sən gözəlsən
sən çirkin
sən kamilsən
sən ahil
sən həqiqəti sevirsən
sən yalanı
sən əclafsan
sən əxlaqsız
sən həyatsevərsən – ümidlərin bol
sən ümidsiz - ömründən az qalar
sən…
sıradan nə gələr
sonsuzluq – saymaqla qurtarmaz
adını «hesabi çoxluq» deyərlər riyaziyyatda.

indi
adımızı nə qoyaq qardaşlar ?
bəlkə Xoşbəxt
bəlkə Bədbəxt
bəlkə Ümid
bəlkə Kamil
bəlkə Gözəl
bəlkə Həyat
bəlkə Tale
bəlkə Ömür
bəlkə Ölüm

………………….
bəlkə
sadəcə Ömür Ölümlü ?..

iyul – avqust 2007

Yazıya səs verin

• (2 səs, təxmini: 5 ilə 5)
  
   Loading ...