Qoca şərqin
pəncərəsi
açılmır sonsuz sabahlara…
döyünür yad küləklərin
qəm notlarıyla…
hələ ölüm qorxusu
işğal ritmləri var
şəhərimizdə…
üfunət qoxusu var
səhərimizdə…
hələ bağlıdı üzümüzə
«avropa» qapıları
… və sevirik
mələk qiyafəli
demokratiya kabusunu
zamansa atlı gəzir
piyada nəvazişli şərq küçələrində
daha Qərb küləkləri əsir
Şərq gecələrində.

Tablo

bu əsrin həqiqətidi…
bəlkələrdi,    yalanlardı
sındırılmış kişi inamıdı,
güllələnmiş uşaq yuxusudu
zorlanmış qadın ağrısıdı
və faciə qoxuyan it ölüsüdü
bakı gecələri…

***

ilk öncə
arzularımı,     ümidlərimi tükətdi
sonra dostlarımı, doğmalarımı
aldı əlimdən

kənd həyatımı uddu
döngələri, dalanları qarğıdı
baxtımı, illərimi…
və bütün sevdiklərimi
aldı məndən…

qorxuram qoynunda ölməkdən
aparın
azdırın bu şəhəri məndən…

Yazıya səs verin

• (1 səs, təxmini: 1 ilə 5)
  
   Loading ...