Unut…
Köhnə dostları,
yəni badə dostlarını
və onların boğazdanyuxarı
tostlarını,
yaşadığın və atdığın qadınları

Almaz ÜLVİ,
filologiya elmləri namizədi

Günün biri bezdim hər şeydən. Nə dəniz, nə sahil, nə də istirahət gəzintiləri əvvəlki kimi cazibədar görünmədi. Qaynar günəş üz-gözümüzü, qollarımızı yandırsa da, Henrinin istəyilə şəhərin pis qoxulu küçələrini dolaşıb isti asfalt üstündə yeriməyə qərar verdik.

Qadın ağrı çəkirdi.
Sancıları hər yeni dalğada daha güclü və daha uzun olurdu.
Qadın bu sancıların arasındakı getdikcə qısalan fasilələrdə mümkün qədər dərindən nəfəs almağa çalışır

Bütün bu həngamə Ayselin Mimiyə tapança almasından sonra başladı.
Qapını açıb içəri girən kimi Mimi  tapançanı mənə tuşlayıb atəş açdı.
Amma mən yıxılmadım.

Qırğız şairəsi Liranın vaxtsız  ölümünə
Mən elə bilirəm uzaqlarda ölümlər olmur
Sən niyə öldün, Lira, niyə?
Uzaqlar həmişə tər-təmiz olur
Təyyarələr kimi
kədərsiz olur.

Sirrlərini soyundun
Ürəyin lüt də gözəldir
***
Ağac vaxtı altında oturanlar
kötük vaxtı üstündə otururlar

- Vaxtında Bakıda bir xaraba alsaydı, indi çöllərə düşməzdik…
Yenə qardaşımdı. Yenə atamın qarasına deyinir.

Dedilər ki, o şəhərdə tualet yoxdu. Mənə çox qəribə gəldi. Necə yəni yoxdur? Bir neçə gün bu sual məni narahat etdi. Heç başa düşmürdüm.

Camal Yusifzadənin şeirləri haqqında bir neçə söz

Anama görə yas məclisinin bəzəyi ağlamaqdı. Yasında ağlanılmayan, ya da az ağlanılan ölu urvatsız olub gedir. Anamın bizə qoyduğu vəsiyyətlərdən biri də onun yasında (ağzımdan yellər aparsın) gücümüz çatdıqca ağlamaq, ölüsünü urvatsız eləməməkdi.

Portret
Axşamüstü
qonşu itini oyatdı
ayağına dolaşan daş,
bir parça zaman hürdü

Payızın sərinləşməkdə olan havasını ciyərlərinə çəkdi və kimisə axtarırmış kimi çoxdandır gözünün həsrət qaldığı doğma həyətin bütün künc-bucağına boylandı.

Dolub boşalan bulud, acıb solan cicək, doğub ölən kəpənək, cıxıb batan günəş, ölən-dirilən ümid…
Xoşbəxtlik hər kəsin arzusudur, amma hec kəsin deyil, cünki yer üzündə insan coxdu, xoşbəxtlik az…

Şəmsə görə şeir, musiqi və rəqs bir bütün olaraq irfancı kimliyi gerçəkləşdirmək üçün zəmin sağlayır. Şeir burada sözlərin rəqs edərək xəyal və düşüncə yükləri ilə yüklənməsi kimi meydana çıxır.

О, gеcənin günоrtаsı  yаd və qədim şəhərin qаrаnlıq küçələrilə irəliləyirdi. Ətrаf аləmin sаkitliyi, аrаbir uzаqlаrdаn еşidilən it hürüşmələri kənd gеcələrini хаtırlаdırdı.

Artıq məktəbə çatmışdım ki, anamın bağırtısı hələ də qulaqlarımda cingildiyirdi. Səhər tezdən bu arvad bir az gözümüzü aldatmağa imkan verməz, çarpayının başını kəsdirb bar-bar bağırmalı, səs-küy salmalıdı ki, yuxudan oyanaq.

Şəmsə görə eşq gəldiyində varlıq-yoxluq vəhdəti yaranır. “Varlıq”— “yoxluq” vəhdəti üzərində eşqin gücü ilə yüksələn insan tam və kamil insandır. Bu insan hər zaman mutludur, çevrəsinə və tarixə yalnız mutluluq dağıdar.

Şəms Təbrizi tarixdə çox çətin şəxsiyətlərdən biri olmuşdur. Hətta onun adı çəkildiyində belə, insanın iç dünyasında bir şeylər olmuş. İnsanın ruhu aydınlanmış. Ancaq onun kimliyi tam olaraq açığa qovuşdurulmamışdır.

Kor
indi mən hər gün
dünənkindən daha hüznlü və kədərliyəm
hər gün gözlərimdə bir az da sönür günəş