pəncərə yaşadıqca ölümə daha çox inanar adam. ölüm ehtimalı zamanla düz mütənasib, ömür günahlarıyla.

Qarğa, gəl qon…. Əvvəlcə Əlinin palçıqda şappıldayan ayaq səsləri, sonra isə gur, ciyiltili səslə oxuduğu mahnı  yağışın bu balaca kəndə hədiyyə etdiyi sükutu bir andaca pozdu.

O gün Təcili Tibbi Yardım Stansiyasında həkim- Cavid Ələkbərzadənin növbəsi idi. Ondan başqa TTYS-da tibb bacısı Çimnaz, növbətçi Xalidə və sürücü Əmiraslan da vardı.

Dənizə xəyanət düşdü Eşq vardı dənizdə, sən vardın, xoşbəxt qəhqəhələr, şən qağayılar vardı İnanılmaz sərxoşluğu vardı suları şahə qaldıran küləklərin…

TƏBRİZ BƏLƏDİYYƏ BİNASINI BƏZƏYƏN NASİST QARTALINA Üzüklər barmaqlardan qorxubsa burda… Mersedeslərinizin təkərlərini bəzəyən əlvan qapaqlar, küçələrdəki cəsədlərnizə güzgü tutmayırsa, dünyanı qorxutmayırsa orda-burda… əynizdəki bu paltarlar, bədəninizin fəqət bir kasıb qonşusudursa, eyni zamanda… Həyat bu gecəni qara qəbirdaşı kimi yonubsa, valla, sənin adına… hamı səni unudubsa… dostar əlin dizinə vurubsa, lap axırda… Doğma atanın üzünə söyürsə [...]

Gözləri önündən çay boyunca  sürünən yaz dumanı keçib gedirdi. Duman qaragilə, itburnu kollarını udur,  batan günəşin şəfəqləri altında göyümtül daşları solğuncasına işıldayan zirvələrə doğru sürünürdü. Kədərli mənzərəydi.

“Ad günümü ilk olaraq Mail.ru kampaniyası təbrik etdi” – Rafiq bəy, 60 yaşında özünüzü necə hiss edirsiniz? – 60 yaşımı bir sirr kimi nə qədər gizlətdimsə, alınmadı.

İncə dərəsinin  şairləri və bizim Məmməd  Dəmirçioğlu Qəd ənarəl-eşqu lil-üşşaqi minhacəl-hüda Saliki-rahi-həqiqət eşqə eylər iqtida.

Fərid maykanı əyninə keçirib, ətəklərini üzərinə “Calvin Klein” yazılmış, təbii ki, geydirmə olan, yanları qırmızı zolaqlı tumanına saldı.

Yenə gəlmədiniz… Yaşaya bilmədim mən də hamıtək, Bu namərd ürəyim qoymadı mənə. Bu axşam özümü asmaq istədim, Doğmalar bir kəndir qıymadı mənə.

“Bakıda 1700-ə qədər yeni bina tikilib. Amma 1700 adda kitab çap olunubmu?”

Özümü keçmiş  zamanda təssəvvür edə bilmirəm. Çünkü təssəvvür hissi məndə yox olub. Mənim bacardığım iş düşünməkdi. Bədənimin bütün hissələri iflic olub. Başım elə bil ki, sal bir qayanın uzərinə yapışıdırılıb.

Divar saatı haqqında  ballada Anam, bu saat daş salır hər gün daşımın üstdən. Bu başımla oynayanı asma başımın üstdən.

Çahargah Bu küçədən asta geçib getdim aman, aman ay aman Adamları dəymədi gözümə yar, yar,  yar aman

BAŞLANĞIC səkinin qırağında çöməlmiş dilənçinin qırışlı əlləri varsa, demək uzaqda bir daxması da var…

Facebook sosial paylaşma şəbəkəsi sürətlə həyatımıza daxil olur. İndi dostlar, köhnə və yeni tanışlar çox vaxt elə burada tapışır

“Yaltaqlıq, yarınmaq hesbına prezident təqaüdü alıb, müstəqillikdən, əqidədən danışmaq olmaz”

DƏNIZƏ DAŞ ATMAYIN Dənizə daş atmayın Dalğalar yaralanar,

mən səni unutmağı sevdim sən çəkib gedəndə… bütün bədənimdən

Bu dünya fanidir – hamıya çoxdan gün kimi aydın olan şeyi akademik Məlik Namazov ancaq ölüm ayağında anladı. İndiyəcən onun akademik ağlı boş bir faniliyin dərkinəsə çatmamışdı.