Bir dəfə gec gəldi. Evə yaxınlaşanda gördü ki, sakitlikdi, qəlbinə bir arxayınlıq, rahatlıq çökdü.
- Hardasan əə?
Başını qaldıranda ikinci mərtəbədə, artırmada dayanan atasını gördü, dinmədi.
- Deyirəm, hardasan?
- Horadizdən gəlləm.

Uşaq hələ toxtamamışdı, qışqırırdı. Cümşüd kişi yaxınlaşıb sağ qulağını qapıya dirədi ki, oğlunun səsini lap yaxından eşitsin. Uşaq o saat səsini xırp kəsdi. Deyəsən qadın uşağı bələyib qurtarmışdı, uşaq da rahatlaşmışdı, axı bələk ana bətnindən sonra körpənin yer üzündə ilkin və rahat vətənidi…
Uşaqtutan qadın qəfil qapını açıb onu içəri dəvət elədi:
- Dibək daşı kimi nə [...]

Müəllifdən:
Süleyman Abdullayev, haqqında roman yazılan ilk xanəndədir. Onun ifasında muğamlar, xalq və bəstəkar mahnıları əvəzsiz, təkrarolunmazdır. Dədə Süleymanın həyat və yaradıcılığından bəhs edən bu sənədsiz roman, həm də, təxminən son yüz ilin muğam mənzərəsini oxucuların gözləri qarşısında büsbütün dirildir və canlandırır.
Mən Dədə Süleymanın həyat və yaradıcılığını göründüyü kimi yox, görmək istədiyim kimi qələmə almışam.
Hörmətli oxucu, [...]

 Əvvəli burada
6. BOĞAZIN KƏŞFİ
Salacak cinayətindən sonra bir daha anam və böyük qardaşımla Boğazda qayıq gəzintisinə çıxmadıq. Halbuki əvvəlki qış ikimiz də boğmaca olduğumuz üçün bir ara hər gün qardaşımla Boğazda qayıqla gəzintiyə çıxardıq. Xəstəlik əvvəlcə qardaşımda başlamış, on gün sonra da mənə keçmişdi. Xəstəliyin məni sevindirən bir cəhəti də vardı: anam mənimlə daha yaxşı [...]

AĞ-QARA
Əvvəli burada
Uşaqlığımın İstanbulunu ağ-qara şəkillər kimi iki rəngli, yarıqaranlıq, qurğuşun rəngli yer kimi yaşadım və belə də xatırlayıram. Böyük bir muzey-evin yarıqaranlığında böyüməyimə baxmayaraq, evə çox bağlı olmağımın da bunda payı vardır. Küçələr, prospektlər, uzaq məhəllələr mənə eynilə ağ-qara qanqster filmlərində olduğu kimi təhlükəli yerlər kimi görünürdü. Hər zaman İstanbulun qışını yayından daha çox sevmişəm. [...]

4.  YIXILAN PAŞA BİNALARININ HÜZNÜ: KÜÇƏLƏRİN KƏŞFİ
   
   Pamukların mülkü Nişantaşında bir zamanlar böyük bir paşa evinin bağçası olan geniş ərazinin kənarında inşa edilmişdi. Nişantaşı məhəlləsi adını on səkkizinci əsrin sonu, on doqquzuncu əsrin əvvəlində islahatçı və qərbliləşmə tərəfdarı olan padşahların (III Səlim, II Mahmud) idman üçün yaxud kef üçün boş təpələrə nişanladıqları oxların düşdüyü, bəzən [...]

3. “Mən”
Əvvəlki fəsillər burada
Sevincli anlarımda – uşaqlığım belə anlarla dopdoludur – öz varlığımı deyil, dünyanın yaxşı, gözəl, xoş, günəşli olduğunu hiss edərdim. Sevmədiyim yemək, pis dad, əlimə batan iynə, körpəykən qaçmağım üçün salındığım taxta qəfəsin (nədənsə park deyilərdi) taxtalarını qəzəblə dişləmək, ya da ən qorxulu uşaqlıq xatirələrimdən birində olduğu kimi barmağımı əmimin maşınının qapısının arasında [...]

QARANLIQ MUZEY-EVİN ŞƏKİLLƏRİ

Anam, atam, qardaşım, nənəm, əmilərim, xalalarım, bibilərim beşmərtəbəli mülkün müxtəlif mərtəbələrində yaşayırdıq. Mən doğulmazdan bir il əvvələ qədər böyük Osmanlı ailəsi kimi hamının birlikdə, amma ayrı-ayrı otaq və hissələrində yaşadığı yandakı böyük daş ev boşaldılıb özəl bir ibtidai məktəbə kirayəyə verilmiş, 1951-ci ildə bitişikdəki tikinti sahəsində indi bizim dördüncü mərtəbəsində yaşadığımız “modern” [...]

Kultaz: Bu gündən etibarən məşhur türk yazarı Orhan Pamukun ötən il ədəbiyyat üzrə Nobel ödülünə layiq görülən “İSTANBUL: Xatirələr və şəhər” romanını dəyərli oxucularımıza təqdim edirik. Roman həftədə (hər bazarertəsi) bir fəsil olaraq yayımlanacaq. Roman haqqında, yazıçının maraqlı və mürəkkəb üslubu haqqında danışmadan, sizi əsərlə baş-başa buraxırıq.