Ağdam turistlər arasında maraq doğuran 20 ruhlar şəhərindən biridir.

Xocalı faciəsinin 18-ci ildönümü ənənəvi çıxışların təkrarlanması ilə yadda qaldı. Ən müxtəlif konfrans salonlarına toplaşan insanlar Allahdan Xocalı şəhidlərinə rəhmət, ermənilərə lənət diləyib, evlərinə dağılışdılar.

Kamyunun “Yad”ı məni əvvəlcə yadlaşdırdı… Daha sonra isə bu “yadlaşmanın” özü yadlaşmağa başladı mənə. Həyata sarılmağa başladım, mental və mənəvi baryerlərin ötəsində dayanan, hər vəchlə yaşamağa imkan vermədiyim duyğuları dadmağa başladım.

Babamdan sonra nənəm ömrünü ora-bura vurnuxmaqla keçirməyə başladı. Elə hara çatdı, kişinin onu atıb getdiyini dedi. Bilmirəm nəyə görə nənəm altmış ilə yaxın bir yerdə yaşadıqları, artıq səksəni ötən babamın ölümünü “atıb getmək” kimi qələmə verirdi…

“Çap evi” nəşriyyatının «Ən yeni ədəbiyyat seriyası» adı ilə başladığı kitab çapı layihəsində “Yad dildə” romanı dərc olunan Pərviz Cəbrayılla söhbət.

I
Hə, gənc yazar dostumuz Fərhad Mete araba qəzasında həlak oldu, artıq bu xəbəri hamımız bilirik…

Dünya kinosunun “qara tarixi”: qadağan edilmiş filmlər

Hakimiyyət AYB üzvlərini təqaüd yağışında çimizdirdiyi, qəttəzə mənzillərdə yerbəyer elədiyi bir vaxtda ARDNŞ prezidenti Rövnəq Abdullayev AYO üzvü Sevinc Pərvanənin evini uçurmaq qərarına gəlib.

Elnur Astanbəyli
murdar81@box.az
Azərbaycanın yeganə azad ədəbiyyat qəzeti – «Proloq» keçən şənbə sayında ilginc bir yazı dərc edib. Düzəliş verim: bu yazı yox, Yazıçılar Birliyi katibliyinin Bədii Tərcümə və Ədəbi Əlaqələr Mərkəzinin sədri Afaq Məsuda 23 yanvar 2009-cu il tarixli məktubudur.

Rəbiqə Nazimqızı
Həyatda və onun bədii əksi olan ədəbiyyatda “müqəddəs yalan” anlayışı var. Məişətdə bunu qəbul etmək də olar, etməmək də – necə deyərlər, bu hər adamın öz işidir. Ədəbiyyatda isə belə tryuklarsız keçinmək çox zaman mümkün olmur…

Xalq yazıçısı Elçinin kitabları Türkiyənin müxtəlif nəşriyyatlarında müntəzəm nəşr olunur, pyesləri ölkənin teatrlarında tamaşaya qoyulur. Bu günlərdə isə Ankaranın məşhur “MEB” nəşriyyatı Elçinin uşaqlar üçün yazdığı hekayələri rəngli illüstrasiyalarla nəfis şəkildə çap edib.

Eyni vaxtda həm AYB-də, həm də ədəbiyyatda olmaq qeyri-mümkündür. Ədəbiyyat və AYB – bunlar ağla qara, aydınlıqla qaranlıq, Xeyirlə Şər qədər fərqli anlayışlardır. AYB olan yerdə ədəbiyyat yoxdur, anti-ədəbiyyat var. Ədəbiyyat olan yerdə AYB ölü candır, fil-filodur. Siz odla suyu bir yerdə təsəvvür edə bilirsinizmi? Siz qurdla quzunu bir çəmənlikdə təsəvvür edirsinizmi?

Elnur Astanbəyli

Əvvəlcə gəlin Musa Urudu yaxından tanıyaq. Yazıçılar Birliyinin üzvüdür, həkim-narkoloqdur. YAP-ın Siyasi Şurasına qədər gedib çıxıb. Tibb elmləri namizədidir. Özünü ziyalı hesab edir. Hakimiyyəti tərifləməkdə Zəlimxan Yaquba çatmasa da, aşıq Əhlimandan geri qalmaz.

“Yuğ” Teatrında Anton Çexovun “Albalı bağı” əsəri əsasında rejissor Vaqif İbrahimoğlunun quruluşunda “Birinci akt” tamaşasının məşqlərinə başlanılıb.
Tamaşadakı hadisələr bir malikanənin ətrafındakı albalı bağında cərəyan edir. Bu bağa görə iki tayfa arasında tez-tez mübahisələr düşür. Tayfalardan biri bağın qorunmasının, digəri isə dağıdılmasının tərəfdarıdır. Hər iki tərəfin mübahisəsinə bağın məhv edilməsindən sonra son qoyulur.

Ənvər Seyidov. Bu ad-soyad sizə nəsə deyirmi? Deməmiş olmaz hər halda. Nədən ki, bu ölkə məhkəmələrinin çıxardığı saya-hesaba gəlməyən sifarişli, ədalətsiz qərarların bir çoxunun altında onun imzası var. Xatırlayıram, hətta bir dəfə Leyla Yunus Ənvər müəllimi «zolaqlı mantiya mükafatı» ilə «təltif etmişdi».

Elmi baxımdan yanaşdığımızda cəmiyyət qanunlarını elmin universal quralları ilə araşdırmamız qaçınılmazdır. Ancaq tarix və sosiologiyanın bütün məsələlərinə qərb gözüylə baxıb dəyərləndirmək də bəzi hallarda doğru olmur. Bunlardan biri də türk kültürünü araşdırıb dəyərləndirmədə görülür. Türk kültürünü tamamilə qərb mərkəzli elmi baxışla araşdırıb dəyərləndirməniz mümkün deyildir.

Qan Turalı
Qənimət Zahidlə həbs olunandan bir neçə gün əvvəl Azneft beydanındakı beton bayrağın altında rastlaşdıq. Qənimət bəyə mənə yenidən “Azadlıq”a yazmağı təklif etdi. Amma öz şərtini də dedi: “Nədən yazırsan yaz, amma Kamil Vəlidən yazma”. Qənimət Zahid az sonra həbsə atıldı. Kamil Vəlidən isə heç bir səs çıxmadı.

Xoşbəxtlik nə dünəndir, nə də sabah. Xoşbəxtlik, bu gündür. (B.S.)
Qərbin maşınında gəzib, Qərbin mobil telefonuyla danışıb, Qərbin televizoruna baxıb, Qərbin radiosunu dinləyib (Qərb dəyəndə qeyri-müsəlman dünyası nəzərdə tutulur), Qərbin kompüterində mətn yığıb, əyləncəli vaxt keçirib, Qərbin təyyarəsinə minib dünyanı gəzərək, Şərqin çox böyük bir mədəniyyətə sahib olduğunu demək, Quranda bütün elmi kəşflərə işarə vurulduğunu iddia [...]

Bir daha Şərq-Qərb haqqında
Şərq ədəbiyyatı haqqında çox danışırlar. Azərbaycan da Şərqin bir hissəsidir. Lakin Avropalaşmamış, amma Şərqli olmaqdan çıxmış hissəsi. Yəni yarımçıqlıq. Yarımçıqlıq isə hər şeydən pisdir. Yarımçıqlıq tamlığa can atmırsa, yarımçıqlıq öz situasiyasından razıdırsa, onda deməli bir söz var: bu yarımçıqlıq iyrəncdir. Bu yarımçıqlıq ikrah doğurur.

Bakı haqqında yazı
Azərbaycanda elita olmayıb. Daha doğrusu o fiziki cəhətdən məhv edilib. Söhbət 30-cu illərdən gedir. O zamanlara qədər çox güclü aydınlar vardı. Milli dildə məktəb demək olar ki, yox idi, amma milli ziyalılar vardı. Onları bir daha xatırlayaq: Mirzə Fətəli, Mirzə Cəlil, Cavid, Məmməd Əmin, Əli bəy Hüseynzadə və başqaları.